[Seria artykułów] Ciekawostki ze świata pająków - watchu & Lestat

Razem z Lestatem postanowiliśmy przygotować dla was serię ciekawych artykułów i notek dotyczących pająków. W większości zajmiemy się tłumaczeniem tekstów z języka angielskiego (na ten zrozumiały dla nas wszystkich) ze źródeł takich jak NYT czy BBC.

Będą one pojawiać się nieregularnie z wielu względów [oczywiście chodzi o czas ]. Poniżej spis artykułów z odnośnikiem do konkretnego postu. W tym temacie nie będziecie mogli komentować. Chcielibyśmy zachować formę ciągu artów.

Do wyrażania opinii, zdziwienia, zaskoczenia, niechęci, radości, podniecenia, miłości i wszystkiego co lubicie zapraszamy do tematu -> [Komentarze] Ciekawostki ze świata pająków.

Prawa autorskie – zdjęcia będą umieszczane w postaci linków do oryginalnych plików na serwerze autora.


Spis artów:

1. Masz arachnofobię ?? To będzie Twój największy koszmar - "Społeczne" sieci łowne.
2. Wśród pająków (przynajmniej) rozmiar mózgu nie wydaje się wpływać na ich zachowanie.

Spis ciekawostek:

1. Gatunki społeczne
2. Babie lato
3. Małe kłamstewka
4. Himalaiści


cdn...

Masz arachnofobię ?? To będzie Twój największy koszmar - "Społeczne" sieci łowne.


FOTKA - click!

Wills Point, Texas, 29 sierpnia – Większość pająków to stworzenia prowadzące samotny tryb życia. Zatem odkrycie szerokiej sieci pokrytej milionami pająków, która rozprzestrzenia się na powierzchni kilku akrów w parku North Texas powoduje poruszenie wśród naukowców i ludzi odwiedzających park.

Dywany sieci łownych pokryły kilka dorosłych dębów i w niektórych miejscach są na tyle grube, że blokują dopływ światła słonecznego wzdłuż szlaku w parku narodowym Lake Tawakonii.

Nitki pajęczyny powoli pokrywające półwysep nad jeziorem emitują cuchnący odór, prawdopodobnie spowodowany martwymi insektami zaplątanymi w pajęczynę. Sieć pobrzmiewa dźwiękami niezliczonych ilości komarów i much uwięzionych w fałdy pajęczych pułapek.

Allen Dean, ekspert w dziedzinie pająków z uniwersytetu Texas A&M widział w swoim życiu wiele sieci, ale tą opisał jako straszną, budzącą zdumienie, coś w rodzaju Halloween.

Dean i kilku innych naukowców stwierdzili, że nigdy do tej pory nie widzieli tak dużej sieci poza obszarami tropików, gdzie gatunki społecznych pająków budujących wspólne sieci są najbardziej aktywne.

Norman Horner, honorowy profesor biologii na uniwersytecie Midwester w Wichita Falls, Texas był jednym z wielu pajęczych ekspertów, którym biologowie z Texas Park i Wildlife Departament wysłali zdjęcia sieci. „To niesamowite, absolutnie niesamowite,” powiedział Dr. Horner, który na samym początku uznał to zdjęcie jako e-mailowy żart.

Sieć może być połączonym wysiłkiem pająków żyjących w społeczeństwie. Jednak ich ogromne społeczne sieci budowane są na przestrzeni lat podczas gdy ta została zbudowana w kilka miesięcy.

Może to być również uderzający przykład zjawiska znanego u nas jako „Babie lato”. Podczas którego lekkie pająki snują włókna pajęczyny i odlatują niesione prądami powietrznymi. 5 lat temu w ten właśnie sposób miliony małych pająków pokryły gęstą siecią 60 akrów pola koniczyny w British Columbia.

Mike Quinn, biolog który rozprowadził te zdjęcia przez Internet, i który prowadzi stronę internetową o bezkręgowcach z Texasu planuje przyjechać do parku w centralnym Texasie w celu znalezienia odpowiedzi przez pobranie próbek.

Rekordowe deszcze które zalały Texas wczesnym latem spowodowały olbrzymi wzrost populacji świerszczy, gąsienic białej ćmy i wszystkich „sieciowych robaków”.
„Trzeba by zebrać mnóstwo pająków razem i dostarczyć im olbrzymią ilość pożywienia, żeby zmusić je do zrobienia tak wielkiej sieci” – powiedział Quinn.

Cokolwiek było powodem do stworzenia tak wielkiej sieci, widok wzbudził za równo zachwyt jak i odrazę.

Załoga parku mówi, że nawet jeśli sieć zniszczyła kilka liści, nie powinna uszkodzić drzew.

„Te pająki z pewnością się rozprzestrzeniają” powiedział Gowin wskazując drzewa cedrowe wyglądające jakby były pokryte płatkami śniegu. „One przejmą cały ten obszar”.

Załoga parku przewiduje, że sieć przetrwa do czasu zimnej pogody kiedy to pająki zaczną umierać.

Teraz najważniejsze to bronić ten cud natury przed nastolatkami próbującymi zniszczyć sieć przy pomocy patyków oraz przed młodymi chłopcami marzącymi o wepchnięciu w nią swoich małych sióstr.

„Spróbujemy ją ochronić z całym mini arsenałem jaki posiadamy” – stwierdził Garde, kierownik.

„Użyję analogii. Jeśli zniszczysz kawałek sieci, to wpłynie na nas wszystkich.”'


***

Autor: Gretel C. Kovach
Opublikowany: 31 sierpnia, 2007
Tłumaczenie: watchu

Źródło: New York Times http://www.nytimes.com/2007/08/31/us/31spiderl

No więc teraz coś ode mnie:

1. Znamy około 40 "społecznych" gatunków, z których najlepiej zbadanym jest Agelena consociata - afrykański krewniak naszego kątnika, tkającego pajęczyny w kątach mieszkań. Organizacja jest tu daleka od społeczeństw termitów, pszczół czy mrówek, nie ma też zróżnicowania na kasty. Współ-mieszkańcy dzielą jednak obowiązki: wspólnie polują, opiekują się potomstwem i budują gigantyczne sieci o powierzchni dziesiątków metrów kwadratowych.

FOTKA 1 - click! :: FOTKA 2 - click! :: FOTKA 3 - click!

Sieci te są tworzone są przez jeden z około dwudziestu gatunków pająków żyjących w społeczeństwie, w koloniach liczących do dziesiątek tysięcy osobników, pająki te zbiorowo przędą siec rozciągając je ponad rzekami,drogami i na bujnej roślinności, pokolenia pająków żyją razem we wspólnocie, siec taka może utrzymac sie do kilku lat, kiedy kolonia staje się zbyt duża pod wpływem ciężaru gniazdo/siec zaczyna sie rozpadac, wtedy pająki dzielą się na grupy, dojrzałe samice szybują na nici pajęczej w celu założenia własnej koloni(z tąd to babie lato). Zycie w grupie przynosi korzyści m.in. pająki mogą schwytac pracując razem większą zdobycz, oszczędzają produkcję pajęczyny zatem oszczędzają białko i energię(razem naprawiają siec).
Dorosłe osobniki troszczą się o młode pokolenie, nie rozróżniają wprawdzie swojego potomstwa, ale dbają o kokony(przenoszą je w miejsca sieci z najdogodniejszymi temperaturami i karmią młode).
Przykładem pająków żyjących w koloniach mogą byc:
-Anelosimus eximius,
-Theridion nigroannulatum,(Ciekawostką jest że występują w dwóch rozmiarach, przypomina to podział na królowe i pracujące robotnice),
-Diaea ergandros.(Ciekawostką jest to iż budują gniazda z liści eukaliptusa, i do czwartej wylinki odżywiają się ciałem swojej matki, tak matki, która żywcem daje się zjadac swojemu potomstwu, dopiero po czwartej wylince osiągają samodzielnośc i polują na spore owady.),
-Agelena consociata,
-Agelena republicana,
-Aebutina binotata,
-Mallos gregalis,
-Stegodyphus dumicola,
-Stegodyphus mimosarum,
-Stegodyphus sarasinorum,
-Stegodyphus manaus,
-Tapinillus,
-Delena cancerides,
-Achaearanea disparata,
-Theridion sp.
(nie wszystkie tworzą ogromne sieci)
Więc jedyne co może dziwic w tym artykule to to że pajęczyna powstała w tak krótkim czasie, bo fakt że powstała poza obszarami tropików może byc tłumaczony właśnie podróżami samic na niciach(ale to już tylko moja prywatna teoria).Tym bardziej że " Załoga parku przewiduje, że sieć przetrwa do czasu zimnej pogody kiedy to pająki zaczną umierać."

2. Pająki potrafią latać. Nie wierzycie?? Pająki latają za pomocą pajęczyny tzw. ‘’Babiego lata”. Wypuszczają nić pajęczyny, której się trzymają, następnie zostają porywane przez wiatr. Takim sposobem mogą podróżować na setki metrów. Oczywiście z tego sposobu korzystają tylko małe, leciutkie pająki.


cdn...

Wśród pająków (przynajmniej) rozmiar mózgu nie wydaje się wpływać na ich zachowanie

Świat pełen jest elektronicznych gadżetów, coraz mniejszych i lepszych, do tego stopnia, że możliwe jest dla urządzenia bycie tak miniaturowym, że jego przydatność jest staje ograniczona. Urządzenie takie może na przykład nie mieć wystarczającej mocy przetwarzania, aby wykonać wszystkie funkcje większej jednostki.

Co w takim razie z mózgiem? Czy istnieje rozmiar mózgu, który jest za mały do wykonania pewnych czynności?

William G. Eberhard ze Smithsonian Tropical Research Institute i University of Costa Rica rozpoczął zgłębianie tego zagadnienia opierając się na obiektach, które zna dobrze - na pająkach. Przyjrzał się pięciu gatunkom pająków plotącym kuliste sieci, których zakres rozmiarów obejmował ponad pięć rzędów wielkości, począwszy od dorosłych osobników z gatunku Leucauge mariana, których przeciętna waga wynosi 50 miligramów , kończąc na jednych z najmniejszych znanych pająków, nimf z gatunku Anapisona simoni, które ważą około 0.005 miligrama, lub w większości jedną dziesięciotysięczną mg.

Pająki tak malutkie mają stosunkowo niewiele komórek nerwowych w swoim ośrodkowym systemie nerwowym. „Jeżeli tak mały mózg nie może wykonywać pewnych zadań prawdopodobnie nie jest to spowodowane brakiem zdolności przetwarzania samej w sobie” - twierdzi dr Eberhard. Bardziej prawdopodobne jest to, że przetwarzanie wymusza tak wysoki koszt metaboliczny, że stworzenie akceptuje zmniejszone możliwości. „W niektórych przypadkach malutkie organizmy są skłonne do poświęcenia pewnej części swojego repertuaru zachowań” - twierdzi doktor.

Generalnie pająki plotą precyzyjne sieci używając zestawu różnych zachowań – stukając odnóżami określają właściwe rozmieszczenie pajęczyny, która łączy „szprychy” sieci pajęczej. Porównując wyglądy pajęczych sieci dr Eberhard badał czy najmniejsze pająki spośród jego piątki zrobiły mniej precyzyjne sieci. Innymi słowy czy z powodu ich mniejszej wielkości mózgu poświęciły one pewne umiejętności związane z pleceniem sieci pajęczych.

Jednakże jego odkrycia opublikowane w Pracach Królewskiego Stowarzyszenia Nauk Biologicznych, wykazują, że najmniejsze pająki tworzą sieci pajęcze, które są tak samo precyzyjne jak te tworzone przez większe pająki. „W tym przypadku pająki nie wydają się poświęcać” - stwierdził.

Dr Eberhard uważa za możliwe, iż zachowania związane z pleceniem sieci pajęczych nie są bardzo wymagające. Jednak możliwa jest również sytuacja zupełnie odwrotna i to najmniejsze pająki „zrobiły coś na tyle wyrafinowanego lub specjalnego z neuronami w ich mózgach, że są zdolne do wykonywania takich samych zachowań jak większe pająki.”

***

Autor: Henry Fountain
Opublikowany: 24 Lipca 2007
Tłumaczenie: PuKAsS

Źródło: New York Times http://www.nytimes.com/2007/07/24/science/24obse1l

1.Niektóre gatunki pająków potrafią wytworzyć zapach samic ciem i tym samym przywabić ich samce gotowe do rozmnażania. Oszukują w ten sposób potencjalnych zalotników i oczywiście zjadają ich ze smakiem.

2.Pająki spotykano nawet w Himalajach na wysokości 7 tyś. metrów. Dostawały się one tam za pomocą ciepłych prądów powietrza które wynosiły ich z dolin. Żywią się one tam drobnymi owadami.