Przegląd skorpionowej fauny Sint Eustatius
Sint Eustatius to należąca do Holandii wyspa leżąca na Karaibach. Mimo niewielkiej powierzchni, wynoszącej zaledwie 21 km2, charakteryzuje ją znaczna bioróżnorodność. Pierwsze gatunki skorpionów jednakże oficjalnie odnotowano dopiero 35 lat temu. Były to Centruroides eustatius oraz Isometrus maculatus. Ten drugi początkowo uważany był za endemiczny dla wysepki, lecz jak obecnie powszechnie wiadomo, jest to gatunek kosmopolityczny - doniesienia o nim rozrzucone są po całym świecie. Odnośnie C. eustatius również nie obyło się bez zawirowań - od niemal 30 lat uważany jest za młodszy synonim C. barbudensis.
I ten właśnie dokument, sprzed 30 lat, jest ostatnim w którym omawiano skorpionową faunę Sint Eustatius - aktualnie więc podjęto próbę nadrobienia strat. Oprócz potwierdzenia występowania wspomnianych dwóch gatunków, zaobserwowano trzeci. Przygotowano także klucz pomagajcy w identyfikacji.
Centruroides barbudensis (Pocock, 1898)
Gatunek powszechnie występujący na terenie całej wyspy. Odławiano go z różnych leśnych terenów, lecz na ogół przebywał na gałęziach drzew.
Oprócz świeżo odłowionych osobników, przebadano również materiał typowy wspomnianego wcześniej C. eustatius, dzięki czemu potwierdzono dokonany lata temu synonim.
Isometrus maculatus (DeGeer, 1778)
Obecnie odłowiono jedynie dwa osobniki - przebywające w domach. Biorąc pod uwagę, że gatunku tego na wyspie nie spotkano od lat, nadal wydaje się to sukcesem.
Oiclus purvesii (Becker, 1880)
Pierwsza informacja o występowaniu na Sint Eustatius. Dorosłe osobniki znaleziono w okolicach małych norek, podczas gdy młodsze chroniły się pod kamieniami. Wszystkie z nich zamieszkiwały natomiast stoki, a nawet wnętrze krateru.
Bibliografia
scorpiones.pl