O pająkach trochę na wesoło - wklejam ciekawszą twórczość Poznańskich miłośników pająków powstałą przy okazji wystawy:
Chitynowy oskórek
W sercu kilka dziurek
Krew krąży otwarcie
A pająk czeka na żarcie
Wstrzykuje płyn trujący
W jego ofiarach puls wyciszajacy
Boją się go wszystkie damy
A on na prawdę jest bardzo kochany
Trochę wlochaty i kosmaty
Lecz w nogi bogaty
Może być mały jak żuk
Lub duży jak kruk
W swej rodzinie ma goliata wielkiego
I czarną wdowę co szuka kochanka nieostrożnego
Jest też krzyżak obrońca wiary
Co zjada muchy i komary
Autor: Radosław Kasprzyk
Osiem nóżek mała główka
w sieci siedzi czarna wdówka.
Obok leci zwinna muszka
Wpada w sidła morfeuszka.
Sieć czujkowa już zadrżała
Wdówka obiad swój złapała.
Na kamyczku obok wdówki
siedzi ptasznik nie głupiutki.
Dobrze zdaje sobie sprawe
z nią nie pójdzie na zabawe.
Znamy wszyscy wdowe z tego
że partnera nie ma swego.
Ptasznik zatem nią znudzony
idzie w teren szukać żony.
Idzie sobie alejkami
wita kumpla z krzyżaczkami.
Idzie dalej w chłodnym lesie
nagle głośny śmiech się niesie.
Patrzy w koło co się dzieje
kto tak z niego się tu śmieje.
Zerka,szuka,o co chodzi
Tarantulka goli nogi.
Więc w stawiku dwa Topiki
urządzają z niej te kwiki.
Salwy śmiechu i owacje
Kątnik śmieje się z Atraxem.
W całej puszczy głośne śmiechy
pajęczaki to pociechy.
Ptasznik smutny,gdzie ta żona
jak to gdzie ta ogolona.
Tarantulka zawstydzona
mogła zostać owłosiona.
Topik się zachłysnął wodą
Atrax groźnie tupnął nogą.
Bo wszystkiego są umiary
świat tych stworzeń jest wspaniały.
Lecz o jednym pamiętajmy
bez niewiedzy niechwytajmy.
Piękne barwne jednolite
Lecz bywają jadowite.
Zawsze z głową i dystansem
Ale też im dajmy szanse.
Przecież pająk nie jest zły
Też się broni tak jak my.
Z tej historii morał taki
szanuj wszystkie pajęczaki.
Autor: Tomasz Hełpa (zwycięzca konkursu)
Zaloguj się
Rejestracja

LinkBack URL
About LinkBacks


Odpowiedz z cytatem
Zakładki