Wątek: agresywność behawioralna a stadium rozwojowe

Zastanawia mnie zależność pomiędzy stadium rozwojowym a rozwojem agresywności. Mowa tu o gatunkach z reguły agresywnych rodzajów - Poecilotheria, Stromatopelma, Pterinohilus itp itd.

Z doświadczenia, zauważyłem że stadium "młodociane" - L1 - L4 (elastyczne granice) objawia agresywność w postaci szybkości (po prostu ucieka). Natomiast starszyna, potrafi postawić się i dziabać wroga.

element odczucia głodu to inna sprawa. Wiadomo, że głodny ptasznik w każdym stadium rozwojowym będzie agresywny i będzie atakował. Nasuwa się myśl, iż w momencie osiągnięcia dorosłości u ptaszników (jak i u wszystkich zwierząt), nabierają one "świadomości bytu i wagi istnienia (potomstwo)". Z doświadczenia wynika ,że samiec jest mniej agresywny jak samiczki, on nie ponosi brzemienia "wychowania potomstwa" - dlatego nie ma nic do stracenia i jego agresywność jest ostatecznością. Nazywamy to temperamentem, ale czy układ nerwowy ptaszników pozwala na tzw. fochy.


macie jakieś własne przemyślenia?

Witaj Nieznajomy! Jeśli chcesz przeczytać cały wątek zarejestruj się bądź zaloguj!

Witaj Nieznajomy! Jeśli chcesz przeczytać cały wątek zarejestruj się bądź zaloguj!

Witaj Nieznajomy! Jeśli chcesz przeczytać cały wątek zarejestruj się bądź zaloguj!